Essay Street Children

1000 Words Dec 27th, 2011 4 Pages
Ngunit dahil hindi na mahagilap o hindi pa masyadong maganda ang kondisyon ng kanilang pamilya, masmainam na alagaan na lamang sila ng foundation. Ilan naman sa kanila ay inaalala pa ng kanilang pamilya.Naikwento ng isa sa mga bata na tinatawagan siya ng kanyang magulang. Ang iba naman sa kanila ay nakitana nag-iisa sa kalsada kaya dinala na lamang sila sa foundation. Masayahin ang karamihan sa mga bata, hindipa nila lubos na naiintindihan sa kanilang mga inosenteng isip ang kinakaharap nila ngayon. Bakas naman saibang bata ang lubos nilang pangungulila.
Iba-iba ang istorya ng mga bata ukol sa kanilang nakaraan.Isa sa kanila’y nakita ng mga staff na nakagapos sa kanilangbahay. Ang iba naman ay walang dinanas na ganitongkundisyon. Mayroon
…show more content…
Sapat na ito dahilmay ibang foundations tulad ng UNICEF with Child Hope Asia ay may isang problema lamang angpinagtutuunan ng pansin. Ito ang pagtuturo sa mga bata kung paano umiwas sa kapahamakan.
Resulta (Interbyu sa Pampanga)
Si Edmar o kilala bilang “Tuling” ay isang batang lansangan na nakatirasa Mansgol – isang baryo sa Pampanga. Maliit, payat at maitim ang batangito na tindera ng sampagita. Sampung taong gulang pa lamang si Edmar atpanganay sa limang magkakapatid. Ang kaniyang magulang ay parehas nawalang trabaho at nabubuhay lamang sa paminsa’y-minsang pagtitinda ngkandila sa simbahan. Katulong sa paghahanapbuhay si Edmar habang siya aynagaaral sa San. Fernando Elementary school. Sa umaga ay pumapasok sapaaralan at pagkatapos nama’y derecho na sa pagtitinda ng sampagita saCathedral at palengke. Madalas ay makikita siya kasama ng iba pang mgabatang lansangan na nagtitinda ng kandila at sampagita.

Sa araw-araw ay kumikita siya ng 70-120 piso na pinagkakasya nila sa kakainin sa isang araw at iba panggastusin. Sa isang araw ay 1 hanggang 2 beses sila kumakain na tulad ng lugaw, talbos ng kamote o kungmasuwerte ay tinapa o dilis. Sabi pa ni Edmar: “Minsan, lulub ku jan ala kung pera. Manyad naku mu kingkaklasi kung pamangan.” (Minsan, pumapasok ako na walang pera at naghihingi na lang ako ng pagkain samga kaklase ko.)
Sa kaniyang kamusmusan ay nagawa na niyang magnakaw ng sapatos sa tiangge sa palengke at sakasamaang palad ay nahuli siya ng…

Related Documents